Powrót na bloga zainspirowany przedwojennymi firmami produkującymi biżuterię.

Na pierwszy rzut firma Coro, produkująca w latach 30-tych ogromną gamę świetnej biżuterii na każdą modę i na każdą kieszeń, od tanich ozdób, po najdroższe wyroby.

Firma powstała w 1900 roku jako Cohn and Rosenberg, butik sprzedający bizuterię na zamówienie. W latach 30-tych osiągneła swój szczyt, otworzona została fabryka w Provindence (Rhode Island). W tamtych czasach firma która zatrudniała około 3,5 tysiąca osób.

Różnorodność, umiejętność dostosowania się do trendów oraz ilość produktów uczyniły z niej największego wytwórcę sztucznej biżuterii na świecie.

Asortyment był rożnorodny dostosowany do klienta. I tak dla klienta zamożnego stworzono markę Corocraft, która cechowała się kosztownymi materiałami - przede wszystkim kryształy rhinestone z Europy.

Linia Vendome wprowadzona w 1944 r. była najbardziej ekskluzywną i odniosła największy sukces. 

Zestawy Vendome do tej pory są najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów. 

Inne znane linie to "Pegasus" i "Duettees".

Najbardziej znany projektant pracujący dla Coro, to Adolph Katz. Był on autorem delikatnych broszek kwiatowych "en tremblant" zawierających elementy, które drżały i poruszały się. Natomiast najbardziej kolekcjonowanymi są jego broszki z motywami zwierząt "Jelly Belly", których podstawę stanowił kamień - często kaboszony z kolorowego szkła, albo pleksi jako brzuch zwierzątka.

Pleksiglas - tworzywo wytworzone przez firmę DuPont 1937 r. okazało się skutecznym zamiennikiem dla wielu mineralnych kryształów. Firma Coro używała go głownie jego białej półprzezroczystej postaci do swych broszek "Jelly Belly".

Kolejny znany projektant , to Gene Verecchio, który pozycję głównego projektanta utrzymywał przez 33 lata! Do jego głównych wyrobów należą tzw "duety"  z kameliami, ptakami, kwiatami. Prostokątne dekolty popularne w latach 30-tych, zachęcały do noszenia ozdób podkreślających ich kształt, dlatego też stały się modne klipsy - duety przypinane po obu stronach wycięcia.

Ale najpierw Adolph Katz  opatentował zaziębiający się mechanizm zatrzaskowy "Duette", bardzo podobny do "clipmate" Trifariego, co stało się przedmiotem sporu prawnego - Trifari w 1954 wygrał sprawę po 23 latach, wtedy też powstał zapis o  prawach autorskich w przypadku biżuterii, na tej samej zasadzie jak i inne dzieła sztuki.

Pod koniec lat 40-tych, na początku 50-tych firma skupiła się na wytwarzaniu naszyjników i koczyków z termoutwardzalnego plastiku, które w przypadku tej firmy nie są tak cenione.

Najbardziej poszukiwane są:
- "Jelly Belly", o których już pisałam,
- biżuteria z ruchomymi elementami,
- duety
- meksykańska biżuteria ze srebra.
- podczas II wojny światowej firma wyprodukowała wiele patriotycznej biżuterii, np. białym krukiem uważana jest broszka "Emblemat Ameryk"

Sygnatury: Najwcześniejsze  to litery "CR" lub "Coro" (od 1919 r.).  Sygnatura "Francois" onacza zamówienie dla czołowego klienta, "Coro Craft"- najdroższa bizuteria od 1937 r. aż do II wojny światowej.

Od 1944 r. sygnatura "Vendome". Po drugiej wojnie światowej "Pegasus" i "Coro Originals"

W kolejnym poście pojawi się jeszcze więcej wyrobów firmy Coro, a póki co sprawdźcie swoją kolekcję broszek, a nuż znajdziecie tam sygnaturkę "Coro". Nie jest to niczym nadzwyczajnym - na Allegro, na Olx są broszki tej firmy, w bardzo rozsądnych, wręcz minimalnych cenach. Często nie są podpisane w opisach aukcji, przypatrujcie się zdjęciom. Nic tak nie wciąga jak polowanie na coś unikalnego.

 Początek wiosny 1938 r. Moda w domu i poza domem w wydaniu "Światowida".

PISOWNIA ORYGINALNA

(Na obrazku: 1. Strojny szlafrok z żółtej crepe-satin w czarne kwiaty, przewiązany czarną szarfą. Na uwagę zasługują sute ragłanowe rękawy. 2. Bardzo szykowna i twarzowa czapka z pilśniowego filcu, ozdobiona  szeroką  wstążką  i  kokardowern upięciem z mory.)


"Prześliczny kapelusz! Zaraz znać, że przemycony z zagranicy!
— Złudzenie. Owszem, jest ładny, ale nie zagraniczny- U nas panuje naogól coraz bardziej  fałszywe (przekonanie, że tylko konfekcja importowana. może 'być naprawdę szykowna, ładna i wyrażająca najostatniejszy krzyk mody. Zresztą przysięgłam sobie, że noga moja nie przestąpi zagranicą żadnego magazynu
— A to dlaczego?
— Bo doświadczyłam przygody, która oduczyła mnie tego rodzaju snobizmu na całe życie. Weszłam do magazynu paryskiego z kapeluszami. Atmosfera istnej zakonspirowanej kuźni nowości, no i odpowiednio słone ceny. Upatrzyłam sobie kapelusz cacko! Materjał  roshar, wykonany w prześlicznym ażurze, choć śnieg dowodził, że zima w pełni. Ale my kobiety lubimy uprzedzać w fantastyczny sposób pory roku. Przyjaciółka, która towarzyszyła mi w tej wyprawie po kapeluszowy przebój sezonu, była zachwycona. Wyjęła z futerału aparat fotograficzny i postanowiła przyłapać mnie zdjęciem na „gorącym uczynku". No i miałyśmy awanturę! Ni mniej, ni więcej, tylko wzięto nas za osoby, należące do branży przemytniczek modeli za pośrednictwem rysunków i fotografii! Oprawa wyjaśniła się, ale trwało to dosyć długo i było nieco kłopotliwe. W rezultacie wróciłam bez paryskiego modelu. Ten kapelusz jest "made in Poland".
— A co pani widziała w Paryżu?



— Mnie interesowały szlafroczki i suknie na ulicę. Lecz po powrocie do kraju przekonałam się. że i ten dział wytwórczości mody jest w kraju  reprezentowany wcale imponująco. Tak w Paryżu, jak i w Warszawie i w innych miastach polskich, uchodzących za lokalne centrale mody, nosi się obecnie szlafroczki albo tzw. kołderkowe, ciepłe i przytulne, całe stębnowane, albo tak strojne, że niepodobna na pierwszy rzut oka odróżnić ich od sukien wieczorowych.
Natomiast przyznać  przyznać muszę, że suknie wełniane odznaczają się w Paryżu większą oryginalnością i subtelnością smaku. Są bardzo opięte, dyskretnie kombinowane z drugim materjałem, a ozdobę stanowią poza guzikami, żabotami, klamrami i t. p. głównie wypustkowe zakładki, często w innym kolorze. Zniknęły już niemal zupełnie sztucznie podnoszone nasady rękawów, a, tylko lekko  a, tylko lekko watowane ramiona stanowią jedyny środek do celu, t, j. do poszerzenia pleców dla wydobycia nowoczesnej linii sylwety.

 

 (Na obrazku: 1. Szlafroczek kołderkowy z czerwonej crepe-satin, wystebnowany w skośne kwadraty.
2. Wytworna suknia z lekkiej wełny w kolorze zielonym, przybrana inkrustacjami w jaśniejszym odcieniu. Guziki zestawione z obydwu materjałów. 3. Suknia z wełny jasno granatowej, przybrana nawpół stojącym kołnierzykiem z białej piki jedwabnej. Klamra u paska ze złoconego metalu.)

A więc dla uspokojenia, tych pań, które nic miały sposobności wyjazdu ostatnio zagranicę, mogę śmiało powiedzieć, że w kraju otrzymujemy w dziedzinie wytwórczości mody niemal to samo, ale po znacznie niższych cenach, co w Paryżu, lub w Wiedniu!
Mab."

Dzisiaj w nocy stał się cud! Leonardo DiCaprio wreszcie zdobył upragnionego Oscara!
Ja natomiast zapraszam  na przegląd wszystkich Oskarowych kreacji od początku przyznania nagrody Filmowej Akademii do 1968 r., czyli równo 40 lat  w historii mody.
Zauważcie, że początki były bardzo skromne, a niektóre kreacje to zwykłe codzienne sukienki.
Ciekawe jestem ile filmów z tej listy widzieliście? Ja niestety tylko 6! Ten tydzień zapowiada się w Krakowie bardzo deszczowy, więc akurat będzie czas na nadrobienie.

Zaczynamy:
1928 Janet Gaynor − Siódme niebo jako Diane, Anioł ulicy jako Angela i Wschód słońca jako Żona. - Oskar za trzy filmy! 
Projektant: nieznany, pret-a-porter



1929 Mary Pickford − Kokietka jako Norma Besant
 Projektant: nieznany.



1930 Norma Shearer − Rozwódka jako Jerry Bernard Martin
 Projektant: nieznany.



1931 Marie Dressler − Min i Bill jako Min Divot
Projektant: nieznany.



1932 Helen Hayes − Grzech Madelon Claudet jako Madelon Claudet
Projektant: nieznany.

1934 Claudette Colbert − Ich noce jako Ellie Andrews
Projektant: Travis Banton.



1935 Bette Davis − Kusicielka jako Joyce Heath
Projektant: nieznany.



1936 Luise Rainer − Wielki Ziegfeld jako Anna Held
Projektant: nieznany.



1937 Luise Rainer − Ziemia błogosławiona jako O-Lan Lung
Projektant: nieznany.



1938 Bette Davis − Jezebel jako Julie Marsden
Projektant: nieznany.
 

1939 Vivien Leigh − Przeminęło z wiatrem jako Scarlett O’Hara
Projektant: Irene Gibbons.



1940 Ginger Rogers − Kitty Foyle jako Katherine „Kitty” Foyle
Projektant: Irene Gibbons.



1941 Joan Fontaine − Podejrzenie jako Lina McLaidlaw Aysgarth
Projektant: I. Magnin & Co.

1942 Greer Garson − Pani Miniver jako Kay Miniver
Projektant: nieznany.



1943 Jennifer Jones − Pieśń o Bernadette jako Bernadette Soubirous
Projektant: Anita Colby.

1944 Ingrid Bergman − Gasnący płomień jako Paula Alquist Anton
Projektant: nieznany.

1945 Joan Crawford − Mildred Pierce jako Mildred Pierce
Nie była obecna.

1946 Olivia de Havilland − Najtrwalsza miłość jako Josephine Norris
Projektant: Ann Lowe - Sonia Gowns.
 


1947 Loretta Young − Córka farmera jako Katrin Holstrom
Projektant: Adrian.

1948 Jane Wyman − Johnny Belinda jako Belinda McDonald
Projektant: nieznany.



1949 Olivia de Havilland − Dziedziczka jako Catherine Sloper
Projektant: nieznany.



1950 Judy Holliday − Urodzeni wczoraj jako Emma 'Billie' Dawn
Nie była obecna.

1951 Vivien Leigh − Tramwaj zwany pożądaniem jako Blanche DuBois
Nie była obecna.

1952 Shirley Booth − Wróć, mała Shebo jako Lola Delaney
Projektant: nieznany.



1953 Audrey Hepburn − Rzymskie wakacje jako Księżniczka Anna
Projektant: Hubert de Givenchy.



1954 Grace Kelly − Dziewczyna z prowincji jako Georgie Elgin
Projektant: Edith Head.



1955 Anna Magnani − Tatuowana róża jako Serafina Delle Rose
Nie była obecna.

1956 Ingrid Bergman − Anastazja jako Kobieta / Anna Koreff lub Anastazja
Nie była obecna.

1957 Joanne Woodward − Trzy oblicza Ewy jako Eve White / Eve Black / Jane
Projektant: Własny.



1958 Susan Hayward − Chcę żyć! jako Barbara Graham
Projektant: nieznany.



1959 Simone Signoret − Miejsce na górze jako Alice Aisgill
Projektant: Jean Desses.



1960 Elizabeth Taylor − BUtterfield 8 jako Gloria Wandrous
Projektant: Christiane Dior.

1961 Sophia Loren − Matka i córka jako Cesira
Nie była obecna.

1962 Anne Bancroft − Cudotwórczyni jako Annie Sullivan
Nie była obecna.

1963 Patricia Neal − Hud, syn farmera jako Alma Brown
 Nie była obecna.

1964 Julie Andrews − Mary Poppins jako Mary Poppins
Projektant: nieznany.



1965 Julie Christie − Darling jako Diana Scott
Projektant: Własny.



1966 Elizabeth Taylor − Kto się boi Virginii Woolf? jako Martha
Nie była obecna.

1967 Katharine Hepburn − Zgadnij, kto przyjdzie na obiad jako Christina Drayton
Nie była obecna.

1968 Katharine Hepburn − Lew w zimie jako Królowa Eleanora  - Nie była obecna
I Barbra Streisand − Zabawna dziewczyna jako Fanny Brice
Projektant: Arnold Scaasi

Opisy niektórych kreacji możecie znaleźć u VintageGirl, polecam.

Na podstawie elle.com

I na koniec kreacja Marilyn Monroe w 1951 r. Cóż, żeby zostać ikoną  Hollywood nie potrzebny jest żaden Oscar!

W Krakowie dzisiaj było bardzo ciepło, wiał halny, przez to smogu nie było i w powietrzu czuło się wiosnę. Niech już tak zostanie!
W 1931 r., tego samego dnia - 8 lutego w tygodniku "Jlustracja Polska" też pisano o wiośnie i wiosenno-letniej modzie.

 

PISOWNIA ORYGINALNA
"Jeszcze tylko dwa tygodnie i już Popielec. Zaledwie z takim trudem przygotowałyśmy sobie sukienki balowe, a już trzeba je powiesić na wieszadle i schować w sam głąb szafy chyba że w dalszym ciągu będziemy łamać sobie głowy, jakby z zeszłorocznej sukienki, z której przez przedłużenie i różne
cuda zrobiłyśmy "modną" sukienkę balową, znów z kolei przez przyszycie rękawów, zmniejszenie dekoltu itd. zrobić "najmodniejszą" sukienkę wiosenną. Bo tak się już dzieje w świecie mody, że kłopoty nigdy nie ustają i sukienki przedłużają się  i skracają, zmieniają się w kroju i przybierają - jako modne wszystkie kolory tęczy, bez względu na lepszą czy gorszą konjunkturę gospodarczą, kryzysy, przesilenia itp.

Wogóle wiosna! Już moje czytelniczki się niecierpliwią i poczynają przysyłać mi listy z zapytaniami, czy taki lub owaki krój czy materjał modny będzie na wiosnę, czy będziemy nosiły materjały wzorzyste czy też jednobarwne, tweedy czy jedwabie. .. Trudno na wszystkie te pytania odpowiedzieć tak za jednym zamachem, lub w krótkich "odpowiedziach" tego działu. Ale powoli wszystkie te ciekawe zagadnienia aktualne w tym miejscu omówimy. Zanim zaś mówić będziemy o poszczególnych wypadkach, sposobach, przeróbkach i innych praktycznych rzeczach, przyjrzyjmy się wiosennej sylwetce mody.

 
Dwie widzimy rzeczy zasadnicze: kostjumy i komplety proste i obcisłe, z małemi kapelusikami-toczkami, oraz śliczne, powłóczyste, wzorzyste suknie o skomplikowanym kroju i harmonijnej linji, a do tego większe znacznie, wdzięcznie okalające twarz kapelusze.

Bardzo modne będą komplety kombinowane z dwóch materjałów, jak naprzykład spódnica z tweedu, górna część z materjału gładkiego, w tym kolorze co tweed, wykończona tweedem i żakiet z materjału gładkiego z rewersami i mankietami z tweedu. Komplety te wyglądają bardzo efektownie. Do całości mały beret lub sportową budeczkę, zrobioną z tego samego tweedu lub z materjału gładkiego, przybraną tweedem. Kostjumy angielskie krótkie i trzy ćwierci będą odgrywały bardzo ważną rolę w przyszłym sezonie.
Jako strój popołudniowy czy wizytowy mamy kostjumy przeważnie półdługie o dosyć fantazyjnym kroju.
 

Wielkie domy starają się przeprowadzić okrycia, obowiązujące do każdej sukni. Stosownie do tego, trzebaby mieć płaszczyk w kolorze każdej sukni, czyli najmniej dwa lub trzy płaszcze. Kołnierze przy płaszczach wiosennych nie są zbyt duże, choć krój ich jest dosyć urozmaicony. Mankiety, jeśli wogóle są przy płaszczu, bywają zwykle dosyć wysokie lub szerokie. Suknie letnie przypominają nieco stroje tuż przed wojną. Suknie spacerowe znacznie dłuższe, z falbanami i marszczeniami. Bardzo modne są tuniki, spotykane tak w sukniach wełnianych jak i jedwabnych. Szczególny rys sukien letnich uwydatniony jest w rękawach. Wracają bowiem rękawy z przeróżnych epok, są więc niezwykle urozmaicone. Rękawy krótkie i trzy ćwierciowe są ostatnią nowością.

 A teraz kilka słów o materjałach. Tweedy na wiosnę będą bardzo modne, i to nie, jak dotychczas, w kolorach spokojnych, lecz bardzo jaskrawe, jak pomarańczowy, chabrowy, czerwony, zielony itd. Na kostjumy i suknie praktyczne najwięcej używać się będzie wełen luźno tkanych, jak "Madaina", "Flamenga" i "Panama". Modne wełny grubsze, to "Nopps" , "Diagonal", "Chevron" i "Chenć". Dużo nosić się będzie wełen w pasy, kraty i krateczki, zwłaszcza na suknie sportowe. Bardzo ładne są również wełny, które przetykane są sztucznym jedwabiem. Lżejsze wełny gładkie lub wyrabiane w deseń, lecz w kolorze jednolitym, przeznaczone są na suknie strojniejsze, jak popołudniowe i wizytowe.
Z tych materjałów najmodniejsze noszą nazwy: "Crepella", "Broadoloth" i "Lumi-kasha", przetykane błyszczącą nitką jedwabną. Wełniany "marocaine", "rep", "serge" i "woreted" również są bardzo modne. Jak widzimy, jest tej wiosny w czem wybierać"

Ciągle i wszędzie powtarzam, że wehikuliku czasu nie ma... A jednak!
Całkowicie przypadkiem, przeglądając różne zdjęcia  na audiovis  parę miesięcy temu znalazłam zdjęcia ze ślubu księcia Adama Michała Józefa Czartoryskiego (31 l.) z hrabianką Jadwigą Stadnicką (24 l.), który miał miejsce 24 czerwca 1937 r. w Nawojowej (powiat nowosądecki).

Czy tylko mi panna młoda przypomina Lady Mary z "Dowton Abbey"?

Zapoznajcie się o to:

I sam ślub w kościele w Nawojowej

A teraz włączamy wehikuł czasu, który znalazłam jeszcze bardziej przypadkowo szukając filmów na Youtube o Adamie Czartoryskim, ale tym z Paryża w XIX w.
Zobaczcie jak wszyscy, których już znacie ożywają ... Tak działa magia kolorowego filmu z czasów międzywojnia, których prawie nie ma.

PRZEJDŹ NA YOUTUBE

Okazuje się też, że w 2013 r.  wyszła książka składająca się z dzienników zdjęć Jadwigi i Adama, wydana dzięki wnuczce Barbarze Caillot Dubus "Adam i Jadwiga Czartoryscy : fotografie i wspomnienia", po którą jutro biegnę do biblioteki, jest w jej zbiorach!
Uwielbiam takie zbiegi okoliczności!